Η ουσία της νόσου καταλήγει σε διαταραχή της δομής των ιστών των σπονδύλων και των μεσοσπονδύλιων δίσκων, η οποία οδηγεί σε μείωση της ελαστικότητάς τους και αλλαγή στο σχήμα. Ο χώρος μεταξύ των σπονδύλων μειώνεται σημαντικά και υπάρχει απώλεια σταθερότητας της σπονδυλικής στήλης σε αυτή την περιοχή. Η παθολογική καταστροφή του ιστού συνοδεύεται από τσίμπημα των νευρικών απολήξεων που προέρχονται από το νωτιαίο μυελό και οδηγεί σε συνεχή ένταση στους νωτιαίους μυς. Υπάρχει η εμφάνιση οσφυαλγίας και άλλων συμπτωμάτων εγγενών στην οστεοχόνδρωση. Η αποδυνάμωση των μεσοσπονδύλιων δίσκων προκαλεί την ανάπτυξη μιας παθολογίας όπως η σπονδυλική κήλη και η περαιτέρω πορεία της νόσου οδηγεί σε υποβάθμιση των αρθρώσεων της σπονδυλικής στήλης και των μεσοσπονδύλιων συνδέσμων. Εμφανίζεται ο σχηματισμός οστικών διεργασιών - οστεόφυτα.
Υπάρχουν τρεις μορφές οστεοχόνδρωσης - αυχενική, θωρακική και οσφυϊκή. Όλα τα εγγενή συμπτώματα της νόσου της οστεοχονδρωσίας παρατηρούνται συχνά σε άτομα που προτιμούν να κάθονται σε υπολογιστή από την ενεργό σωματική δραστηριότητα. Ως αποτέλεσμα της παρατεταμένης παραμονής σε θέση αφύσικη για τη σπονδυλική στήλη, σχηματίζονται διαταραχές της στάσης και υποβάθμιση των μυών της σπονδυλικής στήλης, που οδηγούν σε διάφορες παθολογίες της σπονδυλικής στήλης.
Συμπτώματα της νόσου
Η οστεοχόνδρωση της πλάτης είναι μια χρόνια νόσος που χαρακτηρίζεται από εναλλασσόμενες περιόδους έξαρσης και ύφεσης. Η περίοδος της έξαρσης διευκολύνεται σε μεγάλο βαθμό από πολυάριθμες σωματικές δραστηριότητες.
Η κλινική εικόνα της νόσου εξαρτάται σε μεγάλο βαθμό από τον εντοπισμό της παθολογίας. Τα σύνδρομα οστεοχονδρωσίας διαφέρουν επίσης:
- Η αυχενική οστεοχόνδρωση εκφράζεται με πόνο στον αυχένα, στα χέρια και χαρακτηρίζεται από κρίσεις πονοκεφάλου και μούδιασμα στα δάχτυλα. Σε σοβαρές περιπτώσεις, η σπονδυλική αρτηρία πιέζεται, γεγονός που προκαλεί ακόμη μεγαλύτερη επιδείνωση της κατάστασης του ασθενούς.
- Τα σημάδια της θωρακικής οστεοχόνδρωσης εκφράζονται σε οξύ ή πόνο στην πλάτη, δυσκολία στην αναπνοή, πόνο στην περιοχή της καρδιάς.
- Η οσφυϊκή οστεοχόνδρωση ξεκινά με πόνο στην οσφυϊκή περιοχή και στα κάτω άκρα, αυξάνοντας σταδιακά με την κίνηση. Οι ασθενείς συχνά εμφανίζουν διαταραχές του ουρογεννητικού συστήματος. μπορεί να εμφανιστεί εξασθενημένη ισχύς στους άνδρες και δυσλειτουργία των ωοθηκών στις γυναίκες.
- Σε ορισμένες περιπτώσεις, εμφανίζεται ένας τύπος μεικτής οστεοχόνδρωσης, που είναι η πιο σοβαρή μορφή της νόσου, και τα συμπτώματα της σπονδυλικής οστεοχόνδρωσης σε αυτή την περίπτωση είναι επίσης μικτά.
Πώς γίνεται η διάγνωση;
Η πρωταρχική διάγνωση της οστεοχόνδρωσης των μεσοσπονδύλιων δίσκων καθορίζεται λαμβάνοντας υπόψη τα συμπτώματα της οσφυϊκής οστεοχόνδρωσης που υποδεικνύει ο ασθενής όταν επικοινωνεί με την κλινική. Η εξέταση για σπονδυλική οστεοχόνδρωση συνίσταται στον έλεγχο της σπονδυλικής στήλης του ασθενούς σε διάφορες θέσεις, υπό συνθήκες ανάπαυσης και κίνησης. Μετά την ολοκλήρωση των εξεταστικών διαδικασιών, ο ασθενής υποβάλλεται σε διαγνωστικό υλικό, με τη βοήθεια του οποίου επιβεβαιώνεται, διευκρινίζεται ή διαψεύδεται η αρχική διάγνωση. Συχνά, τα αποτελέσματα της εξέτασης αποκαλύπτουν μια σειρά από συνοδές ασθένειες που μπορούν να ταξινομηθούν ως επιπλοκές - κήλη, ριζίτιδα κ.λπ. Η επιτυχία του προσδιορισμού της μορφής και του σταδίου της οστεοχόνδρωσης εξαρτάται σε μεγάλο βαθμό από τη σωστή διάγνωση. Θα πρέπει να θυμόμαστε ότι η διάγνωση και οι συστάσεις για το πώς να απαλλαγείτε από την οστεοχονδρωσία εμπίπτουν στην αρμοδιότητα ενός νευρολόγου. όλες οι διαδικασίες θα πρέπει να εκτελούνται μόνο υπό την επίβλεψή του.
Λόγοι για την ανάπτυξη της οστεοχονδρωσίας
Στην ιατρική, υπάρχει ένας κανόνας σύμφωνα με τον οποίο η οστεοχόνδρωση είναι ένας συνδυασμός πολλών παραγόντων και αρχίζει να εκδηλώνεται στις ακόλουθες περιπτώσεις:
- Μεταβολικά προβλήματα μπορεί να προκαλέσουν παθήσεις της σπονδυλικής στήλης.
- Μια προδιάθεση για παθολογία, σταθερή σε επίπεδο γονιδίου, είναι η αιτία της νόσου οστεοχονδρωσία.
- Ελαττωματική σωματική ανάπτυξη. Αυτό περιλαμβάνει προβλήματα με τη στάση του σώματος, διάφορους βαθμούς πλατυποδίας και άλλες σκελετικές διαταραχές.
- Η τοξική δηλητηρίαση του σώματος και ορισμένες λοιμώξεις μπορεί να προκαλέσουν οστεοχόνδρωση.
- Επίκτητοι τραυματισμοί του μυοσκελετικού συστήματος, σχετιζόμενη με την ηλικία ή επαγγελματική παλινδρόμηση.
- Τραυματισμοί και μώλωπες της σπονδυλικής στήλης.
- Το υπερβολικό βάρος, η έλλειψη κανονικής διατροφής και η μη συμμόρφωση με τη διατροφή, η ανεπάρκεια βιταμινών και η αφυδάτωση του σώματος οδηγούν επίσης σε οστεοχόνδρωση.
- Κακές συνήθειες και περιοδικό στρες.
- Έμμεσες αιτίες της οστεοχονδρωσίας εντοπίζονται, αλλά όλες μπορούν να συνδυαστούν σε μια ομάδα που σχετίζεται με τον ανθυγιεινό τρόπο ζωής.
Αρχές θεραπείας της οστεοχονδρωσίας
Η θεραπεία της οστεοχονδρωσίας περιλαμβάνει τη χρήση ενός συνόλου μέτρων που πρέπει να εκτελούνται για αρκετά μεγάλο χρονικό διάστημα (από 1-3 μήνες + περίπου 1 έτος για αποκατάσταση), στα οποία πολλοί ασθενείς αντιδρούν πολύ διφορούμενα. Ως εκ τούτου, πρέπει να σημειωθεί ότι, ακολουθώντας έμμεσα τις συστάσεις του θεράποντος ιατρού, η πρόγνωση για την ανάρρωση του ασθενούς είναι ελάχιστη. Η αυτοθεραπεία γίνεται συχνά ένα επιπλέον πρόβλημα στη θεραπεία της οστεοχονδρωσίας. Το γεγονός είναι ότι με αυτήν την ασθένεια η κλινική εικόνα είναι αρκετά διφορούμενη και ευρεία. Ο ασθενής, χωρίς διάγνωση, αρχίζει να επιλέγει φάρμακα για ό,τι πονάει και, εξαλείφοντας τον πόνο, συνεχίζει να κάνει την καθημερινότητά του, ενώ η νόσος συνεχίζει να εξελίσσεται.
Η θεραπεία της οστεοχονδρωσίας πραγματοποιείται με δύο κύριες μεθόδους: συντηρητική και χειρουργική θεραπεία. Επιπλέον, υπάρχουν γενικές συστάσεις για τη θεραπεία της οστεοχονδρωσίας, όπως η διατροφή και η αποκατάσταση. Η συντηρητική θεραπεία της οστεοχονδρωσίας στοχεύει στην ανακούφιση του πόνου, στην ομαλοποίηση της λειτουργίας της σπονδυλικής στήλης και των συστατικών της, καθώς και στην πρόληψη περαιτέρω εκφυλιστικών αλλαγών στον ανθρώπινο «άξονα». Περιλαμβάνει: φαρμακευτική θεραπεία, φυσικοθεραπεία, φυσικοθεραπεία (φυσικοθεραπεία), μασάζ, υδρομασάζ, χειρωνακτική θεραπεία, έλξη σπονδυλικής στήλης. Η χειρουργική θεραπεία της οστεοχονδρωσίας χρησιμοποιείται όταν η συντηρητική μέθοδος είναι αναποτελεσματική. Συνταγογραφείται από τον θεράποντα ιατρό σας ή την ιατρική ομάδα. Μπορεί επίσης να χρησιμοποιηθεί για σοβαρές βλάβες στη σπονδυλική στήλη και τα συστατικά της.
Μέθοδοι πρόληψης
Ο πιο αποτελεσματικός τρόπος αντιμετώπισης της οστεοχόνδρωσης είναι η σωστή διατροφή και η άσκηση. Για την οστεοχόνδρωση της σπονδυλικής στήλης και τη θεραπεία με γυμναστική, τα ακόλουθα έχουν δείξει τη μεγαλύτερη αποτελεσματικότητα:
- Μασάζ της οσφυϊκής περιοχής, της πλάτης και των άκρων, που πραγματοποιείται το πρωί.
- Άλμα στη θέση του, ασκήσεις στην οριζόντια μπάρα.
- Τα περιοδικά διαλείμματα για σωματική άσκηση κατά τη διάρκεια της εργασίας, 7-9 ασκήσεις είναι αρκετά για την πρόληψη της νόσου.
- Μια επίσκεψη στην πισίνα, που συνιστάται ιδιαίτερα από ειδικούς στο ύπτιο.
Οι περισσότεροι ασθενείς σκέφτονται πώς να ξεκινήσουν τη θεραπεία για την οστεοχονδρωσία της πλάτης όταν η ασθένεια αρχίσει να εξελίσσεται. Σε αυτή την περίπτωση, εκτός από τις γενικές συστάσεις, είναι απαραίτητο να δοθούν ασκήσεις από ένα σύμπλεγμα φυσικοθεραπείας που στοχεύει στην τάνυση της σπονδυλικής στήλης.
Όταν εμφανίζεται η οστεοχόνδρωση, είναι απαραίτητο να τηρείτε μια αυστηρά ισορροπημένη διατροφή, βασισμένη κυρίως σε πρωτεϊνούχες τροφές, αλλά να αποκλείετε όσο το δυνατόν περισσότερο τα μανιτάρια από την καθημερινή διατροφή. Θα πρέπει να περιορίσετε τον εαυτό σας από την κατανάλωση αλμυρών, λιπαρών τροφών, συμπεριλαμβανομένων των σπιτικών τουρσιών. Η ζάχαρη, το αλεύρι και τα προϊόντα ζαχαροπλαστικής αντενδείκνυνται επίσης. Θα πρέπει να εγκαταλείψετε τις κακές συνήθειες, να αποφύγετε την υπερβολική κατανάλωση καφέ και προϊόντων που βασίζονται σε αυτόν. Ο ημερήσιος όγκος του υγρού που καταναλώνεται δεν πρέπει να υπερβαίνει το 1 λίτρο και ο αριθμός των γευμάτων πρέπει να διατηρείται στα 5-7 την ημέρα. Η έλλειψη βιταμινών και θρεπτικών συστατικών που δείχνουν οι εξετάσεις απαιτεί την άμεση αναπλήρωσή τους.
Η ασθένεια της οστεοχονδρωσίας, τα συμπτώματα και η θεραπεία της έχουν μελετηθεί διεξοδικά και η καταπολέμησή της είναι αρκετά δυνατή. Η έγκαιρη διαβούλευση με έναν γιατρό, η ενδελεχής διάγνωση της υγείας και η αυστηρή τήρηση όλων των συστάσεων του θεράποντος ιατρού αυξάνουν μια θετική πρόγνωση για ανάκαμψη!